Πώς μπορώ να πάρω διαζύγιο; Μέθοδοι και διαδικασίες έκδοσης

Όπως όλοι γνωρίζουμε, υπάρχουν δύο τρόποι υποβολής αιτήσεων διαζυγίου σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία: α. Συναινετικό διαζύγιο, β. Κατ’ αντιδικία διαζύγιο. Ακολουθούν οι όροι και οι διαδικασίες για κάθε μέθοδο διαζυγίου, προκειμένου να καθοριστεί ποια μέθοδος διαζυγίου είναι η καλύτερη για εσάς.

1. Και τα δύο μέρη συμφωνούν να χωρίσουν (Συναινετικό διαζύγιο)

Ο ισχύων νόμος ορίζει ότι όταν ένας σύζυγος και μια σύζυγος καταλήξουν σε συμφωνία για διαζύγιο, μπορούν να συμφωνήσουν μπροστά σε συμβολαιογράφο, αντί να ζητήσουν από το δικαστήριο να εγκρίνει τη συμφωνία όπως πριν. Οι βασικοί όροι για τα μέρη που εκδίδουν συναινετικό διαζύγιο είναι:

  • Και οι δύο σύζυγοι συμφωνούν να διαλύσουν το γάμο
  • Ο γάμος διήρκεσε τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την υποβολή της κοινής αίτησης
  • Οι σύζυγοι συμφωνούν να ανακοινώσουν την συμφωνία τους ενώπιον του συμβολαιογράφου της επιλογής τους
  • Εάν τα παιδιά αποκτήθηκαν στο γάμο και είναι ανήλικα, οι σύζυγοι πρέπει να επιδείξουν συμφωνία μεταξύ τους σχετικά με τις ρυθμίσεις κηδεμονίας και της επικοινωνίας με τα παιδιά
  • Η δήλωση συναίνεσης και των δύο συζύγων πρέπει τώρα να έχει μια ημερομηνία μπροστά από το συμβολαιογράφο, και καθώς φεύγουν από το συμβολαιογράφο, έχουν στα χέρια τους την πράξη του διαζυγίου

Το μόνο που απαιτείται είναι να αποδείξετε στο τοπικό δικαστήριο 10 ημέρες πριν από τη διάλυση του γάμου την θεώρηση της πραγματικής υπογραφής των δύο συζύγων. Εάν η συμφωνία υπογραφεί από δικηγόρο βάσει της σχετικής γραπτής εξουσιοδότησης, ο δικηγόρος θεωρήσεων δεν απαιτείται. Προκειμένου να εκδοθεί η συναίνεση και των δύο μερών για τη διάλυση του γάμου, είναι νομικά απαραίτητο και υποχρεούται να διοριστεί δικηγόρος για κάθε σύζυγο.

2. Κατ’ αντιδικία διαζύγιο

Εάν οι σύζυγοι δεν συμφωνήσουν με τη διάλυση του γάμου ή την συναινετική ρύθμιση της κοινής περιουσίας τους και τον καθορισμό της σχέσης τους με τα παιδιά τους με διαπραγμάτευση, τότε δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ακολουθήσουν τη διαδικασία διαζυγίου στο δικαστήριο, δηλαδή να ζητήσουν από τον δικαστή να ρυθμίσει την μεταξύ τους σχέση αλλά και τη σχέση τους με τα παιδιά τους.

Μόνο όταν υπάρχουν ορισμένοι λόγοι διαζυγίου (σύμφωνα με το νόμο), μπορεί να υποβληθεί η σχετική αγωγή. Αυτοί οι λόγοι είναι:

Α. Ισχυρή δόνηση

Σύμφωνα με το άρθρο 1439 του Αστικού Κώδικα όταν η σχέση μεταξύ των συζύγων κλονίζεται σοβαρά για λόγους που σχετίζονται με τον εναγόμενο ή και τους δύο συζύγους, ώστε είναι δύσκολο για τον ενάγοντα να διατηρήσει τη σχέση γάμου.

Ο ισχυρός λόγος μπορεί να είναι οποιοδήποτε γεγονός ή περίσταση που μπορεί να οδηγήσει στη διάσπαση της σχέσης γάμου υπό συγκεκριμένες περιστάσεις. Τέτοια λόγοι είναι οι υπαίτιες παραβάσεις (υλικές ή ψυχολογικές) της υποχρέωσης για έγγαμη συμβίωση, η παρεμπόδιση της επαγγελματικής δραστηριότητας του άλλου συζύγου, αν και οι δύο γονείς έχουν παραβιάσει τους κανόνες εκπλήρωσης των γονικών ευθυνών τους, η άρνηση του συζύγου να καταβάλλει την οφειλόμενη συνεισφορά του για την αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών κλπ.. Ωστόσο, ο νόμος καλύπτει ορισμένα ισχυρά γεγονότα ως απόδειξη ότι η σχέση γάμου έχει κλονιστεί. Αυτά τα γεγονότα περιλαμβάνουν:

  • Μοιχεία: φυσική επαφή μεταξύ συζύγου και τρίτου προσώπου
  • Διγαμία: ένα παντρεμένο άτομο μπαίνει σε νέο γάμο
  • Επιβουλή της ζωής: επιδίωξη θανάτωσης ακόμη και αν εξωτερικεύεται με απόπειρα
  • Εγκατάλειψη: Παραβίαση της υποχρέωσης συμβίωσης του γάμου, η οποία χαρακτηρίζεται από τον σκοπό του μόνιμου τερματισμού της συμβίωσης από τη μία πλευρά, και από κάποιο είδος μονιμότητας από την άλλη
  • Ενδοοικογενειακή βία εναντίον του άλλου μέρους, είτε πρόκειται για σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία

Β. Ισχυρός κλονισμός λόγω διετούς διάστασης

Εκτός από την εισαγωγή των τεκμηρίων που αναφέρθηκαν παραπάνω, ο νομοθέτης εισήγαγε επίσης το αναμφισβήτητο τεκμήριο συζυγικού κλονισμού, το οποίο αφορά την διετή διάσταση των συζύγων. Ως εκ τούτου, ακόμη και αν ο κλονισμός προκαλείται από γεγονότα που αφορούν μόνο τον ενάγοντα, αυτός έχει το δικαίωμα να ζητήσει διαζύγιο, διότι η περίοδος των δύο ετών αποτελεί αναμφισβήτητο τεκμήριο κλονισμού του γάμου. Με άλλα λόγια, ο νόμος θεωρεί ότι με την ολοκλήρωση δύο ετών τερματισμού της συμβίωσης, ο γάμος κλονίζεται αντικειμενικά και πρέπει να διαλυθεί με διαζύγιο.

Η διαδικασία διαζυγίου που κατατέθηκε για οποιονδήποτε από τους παραπάνω λόγους κατατίθεται ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, το οποίο είναι στην περιφέρεια όπου βρίσκεται η τελευταία κοινή κατοικία των συζύγων, πράγμα που σημαίνει ότι ο μέσος χρόνος δίκης είναι περίπου 2 χρόνια. Ακόμη, παρόλο που έχει κατατεθεί αγωγή διαζυγίου εναντίον του συζύγου για έναν ή περισσότερους από τους παραπάνω λόγους, είναι δυνατή η έκδοση διαζυγίου ακόμη και μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, οι σχέσεις μεταξύ των συζύγων και των παιδιών δεν επιλύονται ή ρυθμίζονται επειδή είναι απαραίτητη η κατάθεση χωριστής αγωγής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου. Η αγωγή αυτή θα απαιτεί να οριστεί η επιμέλεια των παιδιών στον έναν σύζυγο, να καταβάλει ο σύζυγος διατροφή, την τυχόν απομάκρυνση του ενός συζύγου από την οικογενειακή κατοικία, να ρυθμιστεί η επικοινωνία μεταξύ γονέων και παιδιών κ.λπ.

Γ. Αφάνεια

Η απόφαση του δικαστηρίου σχετικά με την αφάνεια θα οδηγούσε σε αναμφισβήτητο τεκμήριο θανάτου, αλλά η απόφαση αυτή δεν λύνει το γάμο. Η δήλωση αφάνειας αποτελεί λόγο για διαζύγιο σε αγωγή που κατατέθηκε από τον/ην σύζυγο του απουσιάζοντος ατόμου. Σύμφωνα με την αμετάκλητη απόφαση του δικαστηρίου να διαλύσει το γάμο, εάν ο αγνοούμενος επανεμφανιστεί, ο γάμος δεν θα αποκατασταθεί.

Τέλος: Αρκετές αγωγές κατατέθηκαν ξεχωριστά για τα παραπάνω ζητήματα (αγωγές διαζυγίου, αγωγές διατροφής, ασφαλιστικά μέτρα για προσωρινές διευθετήσεις, αντίθετες αγωγές ρύθμισης επικοινωνίας του άλλου συζύγου, αγωγές για συμμετοχή στα αποκτήματα κ.λπ.). Τα αντιτιθέμενα μέρη προφανώς προβαίνουν σε ένα μεγάλο ποσό δαπανών (σε σύγκριση με το κόστος έκδοσης συναινετικού διαζυγίου), αλλά είναι κυρίως η σωματική και ψυχική εξάντληση τόσο του ζευγαριού όσο και των τέκνων, οι οποίοι παγιδεύονται σε μια μόνιμη αντιπαράθεση μεταξύ τους. Επομένως, προτού καταφύγετε σε διαδικασία διαζυγίου κατ’ αντιδικία, είναι καλύτερο να εξαντλήσετε όλες τις πιθανότητες για να καταλήξετε σε συμφωνία με τον/ην σύζυγό σας, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να κάνετε αρκετές παραχωρήσεις σε ορισμένες από τις απαιτήσεις σας, γιατί παρόλα αυτά, σίγουρα θα είστε πιο κερδισμένοι από το να εμπλακείτε και να εμπλέξετε και τα παιδιά σας σε μια δικαστική διαμάχη.


Font Resize
Contrast